شمارهٔ ۷۸ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. او از پرندگان و درختان یاد می‌کند و به احساسات خود درباره معشوق می‌پردازد. شاعر به داغی که در دل دارد و رنجی که از عشق می‌کشد، اشاره می‌کند و از بی‌توجهی معشوق به خود گلایه می‌کند. او همچنین از سختی‌های پرواز و فاصله‌ای که از خود احساس می‌کند، سخن می‌گوید و در نهایت به یاد روزهای کودکی و محبت‌های اولیه برمی‌گردد. نامه‌ای از جانان دریافت کرده که احساساتش را تشدید می‌کند و بر longing و آرزوهایش می‌افزاید.