شمارهٔ ۱۱۸ - نانکش سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شوخ نانکش عاشقان خویش را خواند پدر
نان طلب را از سر اخلاص بردارد به سر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از عشق و اشتیاق سخن می‌گوید. «شوخ نانکش» به نوعی معشوق اشاره دارد که عاشقان را به خود دعوت می‌کند و از پدر عشق درخواست می‌کند که نان (نیاز) را با اخلاص و محبت بر دارد. به طور کلی، شعر به درون‌مایه‌ای از عشق و نیاز به محبت اشاره دارد.