نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۱ - بلبل باز سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

شوخ بلبل باز من با من رام شد در یک نفس

بردم او را خانه و کردم نفس را در قفس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از همبستگی و نزدیکی خود با بلبل صحبت می‌کند. او بلبل را به خانه می‌آورد و آن را در قفس قرار می‌دهد، که نشان‌دهنده‌ی تسلط بر آن و محدود کردن آزادی‌اش است.