شمارهٔ ۱۸ - قناد سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی لبان معشوقه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که شکر (شیرینی) او مانند مه لطیف است. او همچنین به این نکته اشاره دارد که تنها زمانی لب‌های شیرین او حس می‌شود که دکان عشق خالی نباشد. در بخش دیگر، شاعر می‌گوید که با دیدن معشوق، هر کالایی که به او عرضه شود، وزن و ارزش آن سنجیده می‌شود و کار ترازو با نگاه‌های جادویی معشوق انجام می‌شود.