شمارهٔ ۲۳ - پا یکی سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند. او به تماشای پای یک جوان زیبا (امرد) می‌نشیند که چلیمی نقره‌ای در دست دارد. آتش عشق و جذابیت او به شدت احساس می‌شود و شاعر خود را در حال سوختن و عاشق شدن نسبت به این زیبایی وصف می‌کند. در پایان، نتیجه این عشق را به شکوفایی سنبل (گل) از خاکستر آتش تشبیه می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی تولد و زایش زیبایی از دل درد و سوختگی است.