شمارهٔ ۲۲ - کلال سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از دوستی یا معشوقی صحبت می‌کند که برای او بسیار عزیز است و منزلگاه جان و دلش به حساب می‌آید. اما در نهایت، این شخص در شرایطی دشوار و نامساعد قرار دارد، به‌گونه‌ای که دستش در میان آب و گل مانده است، که تصویرگر وضعیت سخت و بحرانی اوست.