شمارهٔ ۲۰ - کلال سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آن کلال امرد که بام چرخ او را منزل است
خانه دکانش آب رحمت و کان گل است
آید از خم های او آواز افلاطون به گوش
بس که طبع کوزه های او به حکمت مایل است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف کلاهی از یک جوان زیبا اشاره دارد که نماد منزلت و شکوه است. از آن کلاه، آب رحمت و گلهای زیبا به دست میآید و صدای دلنشینی شبیه به افلاطون از آن به گوش میرسد؛ چرا که ویژگی و طبع کوزههایی که او میسازد، به حکمت و دانایی نزدیک است.