نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۶ - گورکاو سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

حال خود با گورکاو امرد شبی گفتم ز درد

گفت فردا در کدامین گور خواهی خواب کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گورکاو (سروکار با گور) به شخصی صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که درد و رنج‌هایش را در کدام گور خواهد گذاشت و در واقع به موضوع مرگ و جایگاه بعد از زندگی اشاره دارد. این گفتگو نمادی از تفکر درباره زندگی و مرگ است.