شمارهٔ ۲۴۲ - شمع ریز سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شمع ریز امرد که شبها بودم از وی بی قرار
خانه خود برده گشتم گرد او پروانه وار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از شمعی یاد می‌کند که در شبها او را بی‌قرار می‌کند و مانند یک پروانه به دور آن شمع می‌گردد. این تصویر نشان‌دهنده‌ی عشق و اشتیاق او به معشوق است.