شمارهٔ ۲۴۵ - شماع سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از محبت و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او به این اشاره می‌کند که به خاطر عشق به معشوق، خانه‌اش را روشن کرده است، اما در عین حال احساس می‌کند که با دوری از او، چراغ خانه‌اش را خاموش کرده و در حقیقت، زندگی‌اش تباه شده است.