شمارهٔ ۵۱ - کفش دوز سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دست بر دامان شوخ کفشدوز امشب زدم
کفش او را خانه خود بردم و قالب زدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به کنایه از شوخطبعی و بازیگوشی خود صحبت میکند و به نحوی اشاره میکند که کفش کفشدوز را به خانهاش برده و از آن قالب گرفته است. این تصویر نمادی از شیطنت و عدم رعایت حدود اجتماعی است.