نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱ - کفش دوز سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دست بر دامان شوخ کفشدوز امشب زدم

کفش او را خانه خود بردم و قالب زدم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به کنایه از شوخ‌طبعی و بازیگوشی خود صحبت می‌کند و به نحوی اشاره می‌کند که کفش کفشدوز را به خانه‌اش برده و از آن قالب گرفته است. این تصویر نمادی از شیطنت و عدم رعایت حدود اجتماعی است.