نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ - زرگر سیدای نسفی

سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

دلبر زرگر شبی بگذاشت پا در مسکنم

آمد و انداخت طوقی بندگی در گردنم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دلبر زرگر می‌گوید که یک شب به منزل او آمده و طوقی از بندگی را به گردن او انداخته است. این اشاره به پذیرش عشق و وابستگی به معشوق دارد.