شمارهٔ ۷۲ - پیک سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از عشق و علاقه‌اش به معشوق صحبت می‌کند و بیان می‌کند که این عشق او را به بندگی وادار کرده است. او مانند آفتاب در تلاش و کوشش است، اما ناله‌هایش باعث شده که صدای آسمان پر شود. در نهایت، او احساس می‌کند که دستش به معشوق نمی‌رسد و زندگی برایش پر از دشواری است.