شمارهٔ ۷۴ - شاطر سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر درباره‌ی یک شوخ طبع که به خانه‌اش آمده و بعد از پرسیدن و رفتن صحبت می‌کند. او دامنش را دور کمرش پیچیده و می‌رود.