شمارهٔ ۷۵ - گلیم فروش سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از فروشنده گلیمی صحبت می‌کند که با لباس پلاس آمده است. رقیب او نمد به دوش دارد و گلیم او را به زمین می‌کشد. شاعر به این نتیجه می‌رسد که باید آماده شود، زیرا بازار در حال شلوغ شدن است.