شمارهٔ ۷۹ - حمامی سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
شوخ حمامی که از جان هستم آتش کار او
آب گشتم سوختم از گرمی بازار او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به شوخی و بازیگوشی در حمام اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق و انرژی او آنچنان داغ و پرحرارت است که او را به آب و آتش کشانده است. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده جذابیت و تاثیر شدید عشق بر شاعر است.