بخش ۶۱ - سؤال کردن فرامرز(و) پاسخ دادن پیر برهمن سرایندهٔ فرامرزنامه
سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دگر گفت کای مهتر پاک زیست
بگویی که روشن تر از شید چیست
به پاسخ بدو گفت تا بنده ای
ز خورشید رخشنده تر دیده ای؟
به پاسخ بدو گفت پس هوشمند
ز خورشید روشن تر و دل پسند
دل پاک و صافی ز خورشید به
بدو در توان بستن امید به
دل تیره و زشت و ناهوشیار
نیرزد به چیز ار بود صدهزار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گفتگویی بین دو نفر در مورد روشنی و زیبایی وجود دارد. یک نفر از دیگری می‌خواهد توضیح دهد که چه چیزی می‌تواند روشن‌تر از خورشید باشد. پاسخ داده می‌شود که دل پاک و صافی، از خورشید نیز درخشان‌تر است و می‌توان بر آن امید بست. در مقابل، دل تیره و ناپاک، حتی اگر مملو از چیزهای ارزشمند باشد، ارزش زیادی ندارد. این بیان بر اهمیت پاکی و روشنی درون انسان‌ها تأکید دارد.