بخش ۵۹ - سؤال کردن فرامرز،پیر برهمن را سرایندهٔ فرامرزنامه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده به پیر حکیم می‌گوید که تو به‌واسطه تلاش و همت خود، جهان را تحت کنترل خود درآورده‌ای. او به مکان‌های مختلف مانند میدان، وادی، بستان و کاخ اشاره می‌کند و می‌پرسد که چه چیزی می‌تواند در مقایسه با این همه بزرگی و وسعت وجود داشته باشد. در نهایت، این پرسش مطرح می‌شود که اگر بزرگ و وسیع‌ترین چیزها نیز وجود نداشته باشند، ما در این دنیا چه می‌دانیم.