بخش ۷۶ - جواب دادن فرامرز سرایندهٔ فرامرزنامه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مکالمه‌ای بین یک پیرزن و یک فرد دانا اشاره دارد. پیرزن از دانایی و خرد ادب سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که قلم در دستان هوشمند مانند گوهری درخشان است. او در ادامه به پیری و جستجوی معنای زندگی اشاره کرده و از پیرزن می‌خواهد که داستانی بگوید. همچنین به او یادآوری می‌کند که اگر چیزی بهتر از این دارد، آن را به اشتراک بگذارد. در نهایت، او میدان را چهار برابر می‌داند و به احتمالاً به ارزش و اهمیت داستان‌ها و دانایی اشاره می‌کند.