شمارهٔ ۴۱ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از مردم می‌خواهد که به سرعت به سمت یک موضوع یا وضعیت خاص حرکت کنند، به امید اینکه همه از آن بهره ببرند. او به محو شدن تقلیدکنندگان اشاره می‌کند و می‌گوید که نعمت‌ها و فضایل دنیا در دسترس است، اما مردم به خواب رفته‌اند و از آن غافلند.