عمادالدین نسیمی

زندگی‌نامهٔ نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی به ترکی و دیگری به فارسی، به نظم درآورد و قصایدی عربی نیز سروده است.

آثار نسیمی

• نسیمی
  • دیوان اشعار فارسی

شعرهای نسیمی

• شمارهٔ ۶ — این حضور عاشقان است، الصلا
• شمارهٔ ۸ — آنچه پیش است اگر جمله بدانید شما
• شمارهٔ ۱ — یارب چه شد آن دلبر عیاره ما را
• شمارهٔ ۷ - ستایش فضل‌الله نعیمی — ای چون فلک از عشق تو سرگشته سر ما
• شمارهٔ ۴ — بهشت و حور، بی وصلت، حرام است اهل معنی را
• شمارهٔ ۳ — می کشد چشم تو از گوشه به میخانه مرا
• شمارهٔ ۵ — در عالم توحید چه پستی و چه بالا
• شمارهٔ ۲ — صبح از افق بنمود رخ، در گردش آور جام را
• شمارهٔ ۱۲ — ای رخت از روی حسن آیینه گیتی نما
• شمارهٔ ۱۶ — ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خواب
• شمارهٔ ۱۰ — تا هوای طوبی قد تو دارد جان ما
• شمارهٔ ۱۵ - ستایش فضل‌الله نعیمی — ای رموز لوح رویت عنده ام‌الکتاب
• شمارهٔ ۱۴ — ای ز سنبل بسته مویت سایبان بر آفتاب
• شمارهٔ ۱۳ — ای روز و شب خیال رخت همنشین ما
• شمارهٔ ۱۱ — ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نما
• شمارهٔ ۹ — ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ما
• شمارهٔ ۲۳ — هیچ می‌دانی که عالم از کجاست؟
• شمارهٔ ۱۷ — چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیب
• شمارهٔ ۱۸ — ای صفات تو عین موجودات
• شمارهٔ ۱۹ — زهی جمال تو مستجمع جمیع صفات
• شمارهٔ ۲۰ — ای کعبه جمال توام قبله صلات
• شمارهٔ ۲۲ — مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداخت
• شمارهٔ ۲۱ — اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیات
• شمارهٔ ۲۴ — عشق تو گرفتار تو داند که چه درد است