رباعیات — دیوان اشعار فارسی نسیمی

عمادالدین نسیمی / دیوان اشعار فارسی

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۱ — ای نفحه روحپرور باد صبا
• شمارهٔ ۲ — ای وعده بسی داده و ناکرده وفا
• شمارهٔ ۴ — ساقی برو و مده شرابم امشب
• شمارهٔ ۷ — دینم (به) محمد و علی هست درست
• شمارهٔ ۳ — ای عارف سر من عرف در اسما
• شمارهٔ ۶ — بینی تو هیات الف دارد راست
• شمارهٔ ۵ — در عین علی سر الهی پیداست
• شمارهٔ ۱۰ — بیخ شجر قدس مرا در جان است
• شمارهٔ ۹ — فرقان رخت که فرق فرقان بشکست
• شمارهٔ ۸ — اسرار خدا به نزد آدم حرف است
• شمارهٔ ۱۱ — آن نقطه که نکته ای در او پنهان است
• شمارهٔ ۱۲ — من مظهر نطق و نطق حق ذات من است
• شمارهٔ ۱۳ — طوف سر کوی یار طاعات من است
• شمارهٔ ۱۴ — آنم که خدای محض در پشت من است
• شمارهٔ ۱۵ — آنم که جهان چو حلقه در مشت من است
• شمارهٔ ۱۷ — آیینه جم عبارت از روی من است
• شمارهٔ ۱۹ — هر وصف که در شان کلام الله است
• شمارهٔ ۲۰ — در قاعده شریعت آگاه نبی است
• شمارهٔ ۲۲ — در دایره وجود موجود علی است
• شمارهٔ ۲۱ — خاصیت آن که در کلام ازلی است
• شمارهٔ ۱۸ — الله ز حال بندگان آگاه است
• شمارهٔ ۱۶ — ذرات جهان روشن از انوار من است
• شمارهٔ ۲۳ — موصوف صفات قل هو الله علی است
• شمارهٔ ۲۷ — تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد
• شمارهٔ ۲۶ — دانستن ذات واجب امکان تو نیست
• شمارهٔ ۲۹ — حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد
• شمارهٔ ۲۸ — چون هستی ما ز کاف و نون پیدا شد
• شمارهٔ ۳۰ — از عین علی عین همه پیدا شد
• شمارهٔ ۲۴ — در مملکت فضل خدا، شاه ولی است
• شمارهٔ ۲۵ — آن علم که از ذات خدا منفک نیست
• شمارهٔ ۳۱ — حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند
• شمارهٔ ۳۴ — ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود
• شمارهٔ ۳۹ — (تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد
• شمارهٔ ۳۷ — تا باب دلم به نقطه بی بگشود
• شمارهٔ ۳۲ — ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود
• شمارهٔ ۳۸ — رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
• شمارهٔ ۳۶ - بالبداهه هنگام زردی چهره‌اش بر اثر کندن پوست وی — آن دم که اجل برابر مرد شود
• شمارهٔ ۳۳ — ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود
• شمارهٔ ۳۵ — از خاک و ز آب آدم و بود و وجود
• شمارهٔ ۴۱ — ای خلق جهان به جملگی بشتابید
• شمارهٔ ۴۳ — آن سی و دو خط وجه آدم چو ندید
• شمارهٔ ۴۵ — بی درد دلی کسی به درمان نرسید
• شمارهٔ ۴۶ — این کاسه چو کوزه نبات است نگر
• شمارهٔ ۴۴ — خیاط ازل چو جامه جان ببرید
• شمارهٔ ۴۲ — ای فاتحه روی تو قرآن مجید
• شمارهٔ ۴۷ — استاد در این کاسه چو بنمود هنر
• شمارهٔ ۴۰ — گر حرف به تو جمال خود بنماید
• شمارهٔ ۵۱ — ذاتی که عبارت است از سی و دو حرف
• شمارهٔ ۵۴ — از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال
• شمارهٔ ۵۳ — ای روی تو هفت مصحف صانع پاک
• شمارهٔ ۵۲ — خواهی که بیابی از همه چیز وقوف
• شمارهٔ ۴۸ — خورشید سمای معرفت کرد ظهور
• شمارهٔ ۵۰ — ای مانده تو بر کنار جویای وسط
• شمارهٔ ۴۹ — نقاش ازل چو نقش بندی آغاز
• شمارهٔ ۵۵ — چون غنچه گل خنده زنانی، ای دل
• شمارهٔ ۵۸ — من نور تو در جبه ازرق دیدم
• شمارهٔ ۵۶ — کی گشت مجرد از مجرد حاصل
• شمارهٔ ۵۷ — چون من ز صفت به ذات وصلت کردم
• شمارهٔ ۶۰ — من ذکر تو از مرغ چمن می شنوم
• شمارهٔ ۵۹ — من مستی باده از سبو می بینم
• شمارهٔ ۶۳ — هم مظهر علم لایزالی ماییم
• شمارهٔ ۶۱ — من بوی تو از گل و سمن می شنوم
• شمارهٔ ۶۲ — در قبضه فضل حق امانت بودیم
• شمارهٔ ۷۱ — ای آیت نور، پرتو غبغب تو
• شمارهٔ ۶۸ — ای ختم همه امام گردیده چو نون
• شمارهٔ ۶۹ — این کرسی چارپایه جسم ببین
• شمارهٔ ۶۶ — خورشید ازل بتافت از روزن تن
• شمارهٔ ۶۷ — بسیار بگردید و بگردد گردون
• شمارهٔ ۶۵ — ای روی تو مصحف حیات دل و جان
• شمارهٔ ۶۴ — مفتاح در گنج معانی ماییم
• شمارهٔ ۷۰ — دلبر چو به تیغ دست می یازد بین
• شمارهٔ ۷۷ — ای روی تو گلبن گلستان همه
• شمارهٔ ۷۲ — یاقوت لبا! لعل بدخشانی کو؟
• شمارهٔ ۷۵ — ای روی تو کشف صورت حق کرده
• شمارهٔ ۷۸ — ای آن که تو پیوسته خدا می طلبی
• شمارهٔ ۷۹ — در دار وجود گشت دیار علی
• شمارهٔ ۷۳ — خواهی که به سرچشمه جان یابی راه
• شمارهٔ ۷۶ — ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زده
• شمارهٔ ۷۴ - ستایش فضل‌الله نعیمی — بنمود جمال ذات از روی چو ماه
• شمارهٔ ۸۱ — واقف به خدا ز بی وقوفی نشوی
• شمارهٔ ۸۰ - ستایش فضل‌الله نعیمی — خواهی که شراب اولیا نوش کنی
• شمارهٔ ۸۴ — آن حرف که آن اصل کتاب است تویی
• شمارهٔ ۸۵ — آن نقطه که مرکز جهان است تویی
• شمارهٔ ۸۳ — ای آن که تو تن را به سفالی ننهی
• شمارهٔ ۸۲ — تا عارف ذات لامکانی نشوی