شمارهٔ ۶۶ نسیمی
عمادالدین نسیمی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خورشید ازل بتافت از روزن تن
تا چهره خود ببیند اندر روزن
گوید که چو روزن از میان برخیزد
«من باشم و من باشم و من باشم و من »
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، خورشید به دنیا می‌تابد و از طریق روزنی که در تن خود دارد، چهره‌اش را می‌بیند. او می‌گوید که اگر روزن کنار برود، در واقع خود او، وجودش و هویتش حاضر است. این تعبیر به نوعی به ظهور خودآگاهی و وجود خالص اشاره دارد.