شمارهٔ ۷۶ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به زیبایی و جذابیت فردی با زلف‌هایش اشاره دارند که چهره‌اش چون ماه درخشان است و زیبایی‌اش حتی از آفتاب نیز فراتر رفته است. شاعر از او می‌خواهد که جمالش را از ابتدا به عنوان نشانه‌ای از درخشش خداوند به نمایش بگذارد، و نشان از نجابت و اصالتش را بر چهره‌اش بنمایاند.