شمارهٔ ۷۷ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازد. شاعر معشوق را مانند گلستانی زیبا و سرشار از زندگی می‌داند و لب‌های او را همچون چشمه‌ای پر از حیات توصیف می‌کند. او همچنین اشاره می‌کند که این معشوق در میان دیگران از همه برجسته‌تر و برترین است، به‌گونه‌ای که او را شاهان دلبران و سلطان زیبایی‌ها می‌نامد.