شمارهٔ ۸۲ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به انسان می‌گوید که باید به مراحل بالاتری از معرفت و درک برسد. برای دستیابی به درک عمیق و بی‌نهایت (لامکانی)، باید خود را از امور مادی رها کند و به آموزه‌های حقیقی و آسمانی معلمی بزرگ دست یابد. در غیر این صورت، وجود او فقط فنا و زودگذر خواهد بود.