شمارهٔ ۱۰ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
نام تو کلید بستگیها
یاد تو دوای خستگیها
دل میشکند شکنج زلفت
ای مرهم دلشکستگیها
تاری ز کمند گیسوانت
پیوند بسی گسستگیها
با رشتهٔ عقل غم سرشته
در رشتهٔ عشق رستگیها
بگشا گرهی ز زلف و بنگر
در کار نشاط بستگیها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره اهمیت نام و یاد یک معشوق در زندگی انسانهاست. نام معشوق به عنوان کلید روابط و پیوندها معرفی میشود و یاد او تسکینی برای خستگیهاست. شاعر به زیباییهای زلف و گیسوان معشوق اشاره میکند که میتواند دل را بشکند یا مرهمی بر دلشکستگیها باشد. همچنین، اشاره به اینکه عقل و عشق به هم گره خوردهاند، نشاندهنده رابطه پیچیده و عمیق بین این دو احساس است. در نهایت، شاعر از معشوق میخواهد که گرهای از زلفهایش بگشاید تا نشاط و شادی به زندگی بازگردد.