شمارهٔ ۱۲۱ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و جذبه‌ای می‌پردازد که به قلب و جان شاعر دست می‌یابد. باده عشق به مانند جامی است که دل او را پر کرده و زیبایی محبوبش جان او را نامی بخشیده است. شاعر اعلام می‌کند که باید از غم‌ها عبور کند و به پیمان عشق ادامه دهد. او اشاره می‌کند که کسانی که محبوب نیستند، در میان خاصان جمع نمی‌شوند و تنها افرادی که مقبول عام هستند، در دل او جایی دارند. در نهایت، شاعر از تلاش برای آرام کردن دل خود و بیان عشقش به معشوق صحبت می‌کند.