نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۹ نشاط اصفهانی

نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

دل به دلبر، جان به جانان می‌رسد

روز هجر آخر به پایان می‌رسد

لنگ لنگ این پا به منزل می‌رسد

گیج گیج این سر به سامان می‌رسد

ساز رفتن کن که از دربار شاه

امشب و فرداست فرمان می‌رسد

جور را دوران به پایان می‌رود

نوبت فریاد خواهان می‌رسد

حاجت ار پوشیده دارد یک دو روز

داد مظلومان به سلطان می‌رسد

جرم از خار است اگر نه فیض ابر

بر گل و بر خار یکسان می‌رسد

در پذیرایی‌ست فرق، ارنه یکی‌ست

آنچه بر دانا و نادان می‌رسد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان آن می‌پردازد که همه چیز در نهایت به سرانجام می‌رسد. دل‌ها به هم می‌رسند و روزهای سخت به پایان می‌رسند. با وجود چالش‌ها، انسان‌ها به مقصد و آرامش می‌رسند. در پایان، عدالت برقرار می‌شود و مظلومان به حق خود می‌رسند. هر چند ممکن است اوضاع نابرابر به نظر برسد، اما در نهایت، رسیدن به آگاهی و دانایی یکسان است. به طور کلی، شعر تأکید دارد بر اینکه هیچ دورانی پایدار نیست و زمان همه چیز را به سامان می‌آورد.