شمارهٔ ۱۳۶ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
باز صبح است ای ندیم آن راح ریحانی بیار
جشن سلطانی ست می چندانکه بتوانی بیار
خاک عود آمیز شد آن آتش بیدود خواه
باد روح انگیز شد آن آب روحانی بیار
بزم را از طلعت ساقی فروغ طور بخش
میگساران را برون از تیه حیرانی بیار
مطربان را نغمه از الحان داوودی فرست
ساقیان را ساغری از جام ساسانی بیار
چشم مینا را مثال از دیده ی یعقوب گیر
جشن دارا را ضیا زان ماه کنعانی بیار
بندگان را سرخوش از الطاف سلطانی ببین
شاه را لبریز جام از فیض یزدانی بیار
تا که بندد راه غم زین جشن خلد آیین نشاط
بر در این بزم میمونش بدربانی بیار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دعوت به جشن و شادمانی است. شاعر از ندیم خود می‌خواهد که در این جشن سلطانی، لذت‌ها و نعمت‌ها را به ارمغان آورد. او خواهان آتش خوش بویی از عود، باد روح‌انگیز و میگساری است که زنده‌کننده روح باشد. همچنین اشاره به نغمه‌های مطربان، شادابی بندگان و فیض سلطانی دارد که همه در کنار هم موجب ایجاد فضایی شاد و سرشار از خوشی می‌شود. در نهایت، شاعر با دعوت به دوری از غم و رسیدن به نشاط در این بزم، به توصیف حال خوش این جشن می‌پردازد.