شمارهٔ ۲۲۷ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
دل بدست آرو هر چه خواهی کن
بی زر و زور پادشاهی کن
سیمگون ساعدی و مه سیما
حکم از ماه تا بماهی کن
در هم آمیخت طلعت و زلفت
حذر ار آه صبحگاهی کن
با همه هر چه از تو میخواهند
با من ای دوست هر چه خواهی کن
چشم از غیر بر مدار و بما
زان نگه های گاهگاهی کن
زحمت خلق تا بچند نشاط
تکیه بر رحمت الاهی کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دوستی میگوید که هر چه میخواهد بکند و نیازی به ثروت و قدرت ندارد. او به زیبایی معشوق اشاره کرده و از او میخواهد که با عشق و محبت به او توجه کند. شاعر تأکید میکند که باید از توجه به دیگران پرهیز کند و تنها بر روی عشق خود متمرکز شود و در نهایت، به رحمت خداوند تکیه کند تا از سختیها رهایی یابد.