شمارهٔ ۲۳۰ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
او میرود ز پیش و من اندر قفای او
او فارغ است از من و من مبتلای او
مشکین کمند گیسویش افتاده از قفا
هر جا دلیست میکشد اندر قفا ی او
گفتم که از خطای من افزون چه میشود
شرمنده تر شدم چو بدیدم عطای او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس جدایی و دلتنگی اشاره دارد. شاعر از دختری می‌گوید که از او دور شده و بی‌خبر از حال اوست. در حالی که شاعر همچنان به او فکر می‌کند و متأثر از زیبایی و جذابیت اوست. او برای خطاهای خود احساس شرمندگی می‌کند، به ویژه وقتی که عطوفت و مهربانی او را می‌بیند. در کل، شعر بیانگر عشق و احساساتی عمیق است که در سایه دوری و فراق به وجود می‌آید.