بخش ۱۰ - حرمت شراب حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / دستورنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شراب آن گهی دست شرّست و شور
که باشد سر فتنه را دست زور
به بزمی که شد فتنه‌انگیز مست
سر خویش گیر ارنه‌ای پای بست
حرام است آری نه گویم که نیست
نه یک بار گویم که باری دویست
حرام و حرج با حرامی بود
حلالش بگویم کدامی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها به مفهوم خطرناک بودن شراب و می‌لمی‌گویند، به ویژه زمانی که باعث فتنه و آشوب می‌شود. شاعر اصرار دارد که اگر در چنین بزمی حضور داری، باید مراقب خودت باشی و پایت را نلغزانی، زیرا در این وضعیت ممکن است دچار مشکلات شوی. او همچنین تأکید می‌کند که شراب حرام است و به هیچ وجه نمی‌توان آن را مجاز دانست که این موضوع به وضوح چندین بار تکرار می‌شود. در نهایت، شاعر به چشم‌پوشی از حرمت‌های شراب در چنین موقعیت‌هایی اشاره می‌کند.