بخش ۱۴ - شهرت به شرب مدام حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / دستورنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چو مشهور گشتم به شرب مدام
نبد چاره از محفل خاص و عام
دگر باره نفرت بِزد راه من
شد آن کار بر عکسِ دلخواه من
غم این و تیمار آنم گرفت
ملالت گریبان جانم گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به معروفیت خود در بادهنوشی اشاره میکند و میگوید که از محافل عمومی و خصوصی چارهای ندارد. سپس میگوید که دوباره احساس نفرت به سوی او آمد و اوضاع برعکس خواستههایش پیش میرود. او تحت تأثیر غم و نگرانیهایش قرار گرفته و احساس خستگی و کسالت میکند.