نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴ - شهرت به شرب مدام حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / دستورنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

چو مشهور گشتم به شرب مدام

نبد چاره از محفل خاص و عام

دگر باره نفرت بِزد راه من

شد آن کار بر عکسِ دلخواه من

غم این و تیمار آنم گرفت

ملالت گریبان جانم گرفت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به معروفیت خود در باده‌نوشی اشاره می‌کند و می‌گوید که از محافل عمومی و خصوصی چاره‌ای ندارد. سپس می‌گوید که دوباره احساس نفرت به سوی او آمد و اوضاع برعکس خواسته‌هایش پیش می‌رود. او تحت تأثیر غم و نگرانی‌هایش قرار گرفته و احساس خستگی و کسالت می‌کند.