نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۶ - صبوحی حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / دستورنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

صبوح آفتِ مغز و ضعفِ دل است

ولی طبعِ بُرنا بدان مایل است

خوش آید صبوحی طربناک را

خصوصا جوانانِ چالاک را

دم صبح دارد هوایی دگر

مقاماتِ اِخوان صفایی دگر

همی تا برآید ز کوه آفتاب

فرو شد سرمست حالی به خواب

اگر بر صبوحی شود باز روز

گرانی کند مجلس دل فروز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تأثیرات صبوح (شراب صبحگاهی) بر مغز و دل اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساس در جوانان بیشتر وجود دارد. او می‌گوید که صبحگاهی سرشار از شادی و نشاط است، به‌ویژه برای جوانان پرانرژی. سپس به تغییر حال و هوای صبح اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در این زمان خاص، تا آفتاب از کوه‌ها بالا بیاید، انسان می‌تواند در خواب آرامش یابد. اما اگر روز دوباره آغاز شود، ممکن است جو مجلس و دل را سنگین کند.