بخش ۳۵ - کرامات می حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها شاعر به توصیف حالاتی از می‌نوشی و تاثیر آن بر انسان می‌پردازد. او می‌گوید هرگز در عمرش درب می که به خاطر آن به جستجوی حقیقت رفته، بسته نمانده است. می‌نوشی می‌تواند به موجودی که از عدم به وجود آمده، کمک کند. شاعر معتقد است که حتی اگر چیزی مدفون در زمین نیز باشد، می‌تواند از زمین سر بلند کند و به اوج برسد. او در انتها اشاره می‌کند که اگر بخواهد از کرامات و اعجاب‌های می بگوید، حتی شنونده نیز حیرت‌زده خواهد شد.