شمارهٔ ۱۱۱۵ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوقه‌اش می‌گوید که زیبایی‌اش چقدر دل‌نواز است و او را وسوسه می‌کند. شاعر از هجران و غم ناشی از دوری معشوق سخن می‌گوید و از او درخواست رحمت و بخشش دارد. در ادامه، او از معشوق می‌خواهد که یک بار برای دیدنش پایین بیاید و به خاطر مشکلات و چالش‌هایی که در زندگی دارد، آرامش را به او برگرداند. شاعر همچنین به گذر زمان و پژمردگی عمر اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که در این لحظه‌های سخت، دیگر به او لطف نکند و او را رها کند.