شمارهٔ ۱۱۳۳ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اگر خواهی که خود را بازیابی
میان محرمان راز یابی
غلط کردم در او شو محوِ مطلق
چو گشتی محو آن‌جا بازیابی
همایِ عشق را بر فرق تسلیم
ز بامِ سدره در پرواز یابی
گر از ثعبان نفس ایمن بباشی
چو موسی قدرتِ اعجاز یابی
مکن بر بی زبانان ظلم امروز
که فرداشان سخن پرداز یابی
به روز مویه یک یک موی بر خویش
اگر مایی کنی غمّاز یابی
زهی شرکِ عظیم استغفرالله
که با او خویش را انباز یابی
یقین می‌دان که باشی در جهنم
چو خود را در میان آز یابی
نسازد با تو دنیا تا تو از حرص
همه کارِ جهان ناساز یابی
نزاری محو شو فی‌الجمله در دوست
اگر خواهی که خود را بازیابی
همان شرک است اگر یک ذره خود را
در این چشم دوبینی بازیابی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به معانی عمیق و فلسفی درباره خودشناسی و عشق می‌پردازد. شاعر به ما می‌گوید که برای بازیابی خود، باید به رازهای درونی‌امان پی ببریم و از خود محو شویم. اگر عاشق حقیقی شویم و تسلیم عشق گردیم، به حقیقت و خود واقعی‌مان دست خواهیم یافت. همچنین، شاعر هشدار می‌دهد که نباید بر دیگران ظلم کنیم و از نفس و حرص دوری گزینیم. در نهایت، اشاره به این دارد که اگر خود را در این دنیا ببینیم، به شراکت و دوگانگی می‌رسیم و باید خود را از این دوگانگی رها کرده و در عشق محو شویم تا به حقیقت خود برسیم.