شمارهٔ ۱۱۳۹ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به پرسش و دعای شاعر به ساقی اشاره دارد که از او می‌خواهد یک جام به او بدهد و او را از خودپرستی و دردهایش رهایی بخشد. شاعر با اشاره به وضعیت ناتوانی و بی‌هوشی خود، بر اهمیت دوستی و رابطه انسانی تأکید می‌کند و می‌خواهد تا به او چنان که هست، بی‌پرده و صادقانه رفتار شود. او همچنین از ساقی می‌خواهد که دلی را که ممکن است تحت تاثیر طعنه‌های دشمنان قرار گیرد، مورد لطف و توجه قرار دهد. در نهایت، شاعر به حالت مستی و بی‌خودی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که از عشق و محبت نمی‌تواند به‌راحتی به هشیاری برسد.