شمارهٔ ۱۱۴۷ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به جفا و ظلمی که به او شده اشاره می‌کند و آرزو دارد که ای کاش این رنج‌ها و سختی‌ها از او دور می‌شدند. او از ناقص بودن وجود خود شکایت دارد و می‌گوید که بهتر است از وجودش رهایی پیدا کند. شاعر همچنین به سلطنت و قدرت اشاره می‌کند و به طعنه می‌گوید که حتی در صورت داشتن سلطنت نیز نمی‌توان با دنیا و مادیات، به زندگی واقعی دست یافت. او بر این باور است که انسان باید بداند که زندگی مادی گذراست و در نهایت همه به خاک بازمی‌گردند. در نهایت، شاعر می‌گوید که اگر رستم، شخصیت قهرمان ملی ایران، از بدی‌های خود دور شود، می‌تواند به پیروزی و فلاح دست یابد.