شمارهٔ ۱۱۵۱ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درخواست نوشیدنی و شادی از ساقی را بیان می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که نورانی کند فضا را و قفل اندیشه‌های بی‌فایده را باز کند. او از دردهای خود می‌گوید و خواهان درمان مشکلاتش است. شاعر به کشتی تشبیه می‌کند که بدون کمک ملّاح نمی‌تواند از دریا بیرون برود و بیان می‌کند که عشق او را غرق کرده است. او همچنین به جراحت‌های ناشی از عشق اشاره می‌کند که درمان آن ممکن نیست. در نهایت، اشاره به سفر روحانی و سیر در آسمان‌ها دارد و یادآوری می‌کند که هر شخصی ویژگی‌ها و شیوه‌های خاص خود را در شعر دارد. شعر با دعوت مجدد به نشاط و روشنی ادامه می‌یابد.