شمارهٔ ۱۲۶۷ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق و درد دل عاشقانه پرداخته است. شاعر از یار خود می‌خواهد که از انتظار کشیدن و فریب دادن دیگران دست بردارد. او با ابراز ناامیدی و غم، به زیبایی چهره یار اشاره می‌کند و از دیده‌های خونین خود سخن می‌گوید. شاعر می‌خواهد بداند که این انتظار طولانی و بی‌پاسخ تا کی ادامه خواهد داشت و از روزگار هجران و تنهایی نالان است. احساس بی‌قراری و دلتنگی او در شعر به وضوح نمایان است و او از یار خود می‌خواهد که هر چه زودتر به او بازگردد.