شمارهٔ ۱۲۸۳ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
حرام است ار دلی داری حیاتی بی دل آرامی
برو یاری به دست آور که یابی از لبش کامی
اگر بلبل بدانستی که گل بوی از کجا دارد
نگشتی گرد گل هرگز طلب کردی گل اندامی
به دفع چشم بد آن را که باشد هم نفس خوبی
سپندی گو بر آتش نه که دارم خرم ایامی
مخور جز می اگر وقتی نباشد می غم می خور
غم دنیا مخور باری که آن را نیست انجامی
شراب از دست جانان خور مخور از جام جم غافل
جم وقتی اگر وقتی به دست آری چنین جامی
نزاری قبله ی رویت خیال روی لیلی بس
گر این عیب است چون مجنون بر آور در جهان نامی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به محبت و عشق واقعی اشاره دارد و تاکید می‌کند که اگر قلبی داری، باید زندگی و آرامش را در عشق جستجو کنی. شاعر توصیه می‌کند که به دنبال یار و معشوق باش تا از زندگی لذت ببری. او می‌گوید که اگر بلبل بفهمد که گل چگونه بوی می‌دهد، هرگز طمع نمی‌کند. همچنین تأکید می‌شود که نباید به بدی‌ها توجه کرد و بهتر است لحظه‌های شاد را غنیمت شمرد. در نهایت، شاعر به عدم اهمیت غم دنیا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که برای خوشی و لذت، باید از شراب عشق بهره‌برداری کرد، نه از چیزهای بی‌ارزش. عشق و جستجوی زیبایی‌های زندگی، محور اصلی شعر است.