شمارهٔ ۲۰۵ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که از می توبه خواهد کرد تایب شد نخست
گو بیا تا من بیاموزم بدو شرط درست
گویمش چون دست گیرد قاضی شهرت به عهد
هم بر آن نیت که او کرده ست نیت کن نخست
توبه چون بر دست او کردی سبک بر پای خیز
توبه ی من گو مقدر بر ادای شرط تست
چون تو پنهان می خوری من نیز پنهان می خورم
عهد محکم کرده ام بر سنت قاضی نه سست
در حضور جمله در جامع به آواز بلند
عهده کن در گردن قاضی بدین الزام رست
چون برون آیی ز مسجد گر کسی پرسد بگو
کز نزاری یافتم تعلیم این بازی چست
توبه کاران را که با ما این قدم خواهند رفت
اقتدا باید به قاضی کرد و دست از توبه شست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره توبه و شرایط آن است. شاعر می‌گوید که اگر کسی بخواهد از گناهش توبه کند، باید ابتدا نیت صحیحی داشته باشد و آن نیت را با قاضی در میان بگذارد. او تأکید می‌کند که توبه واقعی نیازمند عهد و پیمان محکم است و نمی‌توان به صورت پنهانی و بدون توجه به این مسائل، از گناه فاصله گرفت. شاعر نیز می‌گوید که اگر دیگران از توبه‌اش بپرسند، باید بگوید که از استادان این مسیر یاد گرفته است. در نهایت، تأکید می‌شود که توبه کاران باید به اصول و راهنمایی‌های قاضی عمل کنند و از گناه دست بکشند.