شمارهٔ ۲۲۵ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
جام تلخ از جان شیرین خوش ترست
جان رز در جام زرّین خوش ترست
خوش بود گل تا بود بی خار خوش
ارغوان بر برگ نسرین خوش ترست
عنبرو عودو عبیر ارچه خوش است
از همه بوی عرق چین خوش ترست
بوی زلف یار من گر بشنوی
بگروی گر ناف مشکین خوش ترست
زلف او و نافه ی آهوی چین
نیفه ی پرچینش از چین خوش ترست
ماه رویان را ز گوش آویخته
خوشه خوشه همچو پروین خوش ترست
چند از این تشبیه بشنو یک سخن
حسن پیش اهل تحسین خوش ترست
از خوشی هائی که دیدم در جهان
لعل می با لعل نوشین خوش ترست
آب خضر و آب رز این هردو آب
من نمیدانم کدامین خوش ترست
حالیا باری به نقد انصاف را
راست گویم آب رنگین خوش ترست
جام می برکف نزاری گفت راست
من گواهی میدهم کاین خوش ترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی اشاره دارد و می‌گوید که برخی چیزها در مقایسه با دیگران خوش‌ریت‌اند. شاعر از طعم تلخ جام به نسبت لذات جان شیرین صحبت می‌کند و می‌گوید که هر چیز خوشی در دنیا، بوی زلف و جمال یار او، و زیبایی‌های طبیعی مثل گل‌ها، میوه‌ها، و آب‌ها می‌توانند باعث شادی او باشند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که از تمام این خوشی‌ها، رنگ و طعم لعل و شراب از همه دلپذیرتر است. این شعر در پی تأکید بر لذت‌های ساده و عمیق زندگی و زیبایی‌های عشق است.