شمارهٔ ۲۳۹ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که در آن شاعر به موضوع عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد. او از دیگران می‌خواهد که از او درباره گذر زمان نپرسند، زیرا در این حال و هوا کسی حواسش به گذر روز و شب نیست. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر چشمان مردم به جمال او خیره مانده، جالب نیست، چرا که او خورشیدی است که همه را روشن می‌کند. همچنین فروردین و عیدها برای او با دیدن معشوقش آغاز می‌شود. شاعر بیان می‌کند که با وجود عشق، نیازی به سپر ندارد و عشق او پیروزی را به ارمغان می‌آورد. در خاتمه، شاعر توصیه می‌کند که به عشق و ارادت خود وفادار باشد، حتی اگر دیگران به او بگویند که رفتار نادرستی در پیش گرفته است.