شمارهٔ ۳۳۶ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره گذر رمضان و احساسات مربوط به آن است. شاعر با اشاره به پایان ماه رمضان و دوری از ملامت‌ها، از ساقی می‌خواهد که عید را به او هدیه کند و غم دلش را تسکین دهد. او به یاد می‌آورد که در این ماه، به طور مکرر بر او قیامت گذشته است و افسوس می‌خورد که دیر به بیداری رسیده‌اند. شاعر معتقد است که در طی زندگی، به جای انجام اعمال صحیح، به سراغ شهوات رفته و اکنون زمانی برای پشیمانی نیست. او تأکید می‌کند که باید از زندگی به درستی بهره برد و در نهایت هیچ چیزی باقی نگذاریم تا در آینده دچار پشیمانی نشویم.