شمارهٔ ۴۳۳ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که با سابقان قدم سپرد
هر دو عالم به یک درم نخرد
گو جهان بر خلاف مذهب باش
موقن البته هیچ غم نخورد
غلط احول است قرابه
بود و نابود را به هم شمرد
به همه حال هست مطلق را
نیست بیند چو از عدم نگرد
عقل چون زخم امتحان خورده است
بر سر کوی عشق کم گذرد
سخره دل مشو که نفس شریف
از فرومایگان ستم نبرد
پیش ما خود نزار یا نسزد
هر که با سابقان قدم سپرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیان کنندهٔ اهمیت پیروی از رهروان و پیشگامان در مسیر زندگی است. شاعر می‌گوید که کسی که همراه با پیشینیان گام برمی‌دارد، ارزش دو عالم را ندارد و در برابر مشکلات نباید غمگین باشد. هرچند دنیا ممکن است بر طبق مذهب نباشد، اما انسان باید به یقین و ایمان خود پایبند بماند. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که عقل انسانی پس از تجربهٔ زخم‌های زندگی، کمتر به عشق و معنویت نزدیک می‌شود. در نهایت، این شعر به ما یادآوری می‌کند که نباید به ترک دنیا و مسائل مادی مشغول شویم و باید از ستم و فرومایگی بپرهیزیم، زیرا که راه راست و صحیح در پیروی از پیشینیان است.