شمارهٔ ۴۴۳ حکیم نزاری
حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گر ز دل آهی برون خواهیم کرد
عالمی را سرنگون خواهیم کرد
سوز هجران است بل کاین تیره شب
رستخیز است آه چون خواهیم کرد
در فراقت کان عذاب مطلق است
دیده و دل هر دو خون خواهیم کرد
گر تو شفقت کم کنی سهل است ما
مهربانی ها فزون خواهیم کرد
اقتراح از طبع در خواهیم خواست
اشتباه از دل برون خواهیم کرد
عشق بی آلایشی خواهیم باخت
نفس سرکش را زبون خواهیم کرد
عقل اگر مانع شود ما دفع او
از مقامات جنون خواهیم کرد
روی در محراب جان خواهیم داشت
پشت بر دنیای دون خواهیم کرد
چون نزاری هرکه درس از ما گرفت
در جنونش ذوفنون خواهیم کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و تلاش برای رسیدن به معشوق است. شاعر با ذکر درد و رنج فراق، نشان می‌دهد که اگر از دلش آه بیرون آید، می‌تواند جهان را تحت تأثیر قرار دهد. او عاشق است و به خاطر معشوق آماده است هر نوع سختی را تحمل کند و در عین حال به مهربانی و محبت بیشتر تأکید می‌کند. شاعر بر این باور است که عشق خالص و بدون آلودگی خواهد داشت و برای رسیدن به آن از عقل خود فاصله خواهد گرفت. او به خلق تجربه‌های نو و عمیق در عشق اشاره می‌کند و تأکید دارد که هرکسی که از او درس بگیرد، در عشق خود به فنون جدیدی خواهد رسید. به طور کلی، این شعر به کشش و وسوسه عشق و آماده‌سازی برای قربانی کردن خود در راه عشق اشاره دارد.