نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳۵ حکیم نزاری

حکیم نزاری قهستانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

ساکنانی که قدم در ره مقصد زده اند

دست در دامن اولاد محمد زده اند

ساکن خطه خاکند ولی از ره قدر

خیمه بر طارم این سقف زمرّد زده اند

در نظرشان نرود دنیی و عقبی جز دوست

گره عهد برین عزم موکد زده اند

گر سر کثرت اشغال ندارند رواست

باده در مجلس عشاق مجرّد زده اند

بانگ وحدت چو نزاری به جهان در دادند

وین منادا ز پی ملک مخلد زده اند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره افرادی است که با تمام وجود در مسیر هدف خود گام برداشته و به محبت خانواده پیامبر محمد (ص) متکی هستند. آنها با وجود ساکن بودن در زمین، از موقعیت و ارزش‌های معنوی خود بهره‌مندند و تلاش می‌کنند به دوستی با خدا برسند. این بند به وحدت و یکپارچگی در عشق به الهی و دوری از دنیا و آخرتی غیر از محبت می‌اندیشد. همچنین آنها به خاطر عزم جدی و پیمان محکم با دوست (خدا) احساس رهایی و شادمانی دارند و در میهمانی عشق، در پی تجربه‌ای ناب و مجرد هستند. در کل، متن بیانگر اشتیاق به وحدت و عشق الهی و اراده در راستای دستیابی به آن است.